RUMA U PROŠLOSTI 

 Ruma se pod imenom Arpatarlo prvi put pominje 1323. godine. U srednjem veku bila je varoš, a 1519. pripadala je porodici Jakšić. Kao naseljeno mesto beleži se 1634, kao i 1702. i 1713. godine. Već 1702. neki Rumljani imali su vinograde u Fruškoj gori i u Borkovcu. Godine 1736. Ruma je imala 43 porodične starešine, a do 1756. broj domaćinstava dostigao je 80. U narednoj deceniji broj srpskih domova se skoro udvostručio – 1766. bilo ih je 155, a 1774. već 245. Do 1791. broj se povećao na 330 domova sa 1.887 stanovnika. Prvi Nemci su se u Rumu doselili nakon pada Beograda pod Turke 1739. Vlastelin Pejačević 1784. dovodi oko 700 Nemaca – radnika i zanatlija, a u periodu 1790–1794. još 36 nemačkih porodica. Do 1810. Ruma ima 369 srpskih domova, a 1808. – 2.893 stanovnika. U rumskom ataru nalaze se brojni potesi: Vrbara, Borkovac, Barunovac, Vrhovi, Zagrada, Leje, Cerje, Jelenci, Šodol, Pašino polje, Žirovac, Perak, Kudoš, Badnjača i više vodenica: Grujača, Kovačevica, Gruša, Kalajetuša, Šindrača, Tajnovica, Brzava, Penava i Švabulja.

Literatura: Dušan J. Popović Srbi u Sremu do 1736/7, istorija naselja i stanovništva, Beograd, 1950.

KLENAK U PROŠLOSTI 

 Fridrih Vilhelm fon Taube nemački putopisac 1776/7.godine zabeležio je da je Klenak (Klenka) selo na Savi, tačno preko puta nalazi se turski grad Šabac (Bujurdelen) – opisan kao „ključ Srema“. Navodi se da je  Muhamed II od načinio od ovog pograničnog mestra tvrđavu koju su Osmanlije izgubili 1717.godine, Beogradskim mirom 1739.godine ponovo su je dobili ali je carska vojska porušila utvrđenje. Prema zapisima iz 1786.godine, autora činovnika Franca Štefana Engela, Klenak leži uz Savu i ima 133 kuće. U naselju postoje nemačka i ilirska škola, stara drvena ilirska crkva koja se upravo obnavlja. Tu je i skela za prevoz u Tursku. Nedaleko se nalazi brežuljak poznat kao Šanac generala Petrašića, a u okolini se nalaze i brojne ade: Rogač, Laketina, Hrvenica, Adica, Karaula i Dragojevac.

 

Literatura:

Fridrih Vilhelm fon Taube, Istorijski i geografski opis Kraljevine Slavonije i Vojvodstva Srema kako s obzirom na njihove prirodne osobine tako i na njihovo sadašnje ustrojstvo i novo uređenje u crkvenim, građanskim i vojnim stvarima, Matica srpska, Novi Sad, 1998.

Franc Štefan Engel, Opis Kraljevine Slavonije i Vojvodstva Srema, Novi Sad, 2003.

HRTKOVCI U PROŠLOSTI  

 Prema zapisima iz 1786.godine, autora činovnika Franca Štefana Engela, Hrtkovci se nalaze u prijatnoj ravnici i imaju 97 kuća od čatme. Poseduju oficirski kvartir, drvenu katoličku crkvu, župsku kuću, kapelu na groblju, strelište, kao i narodnu školu i šupu za egzercir. Blizu naselja je ergela, a na Savi se uzdiže utvrđena uzvišica Gomolava, nekadašnji šanac. Niže niz reku nalazi se savsko ostrvo Rogač.

Literatura:

Franc Štefan Engel, Opis Kraljevine Slavonije i Vojvodstva Srema, Novi Sad, 2003.

NIKINCI U PROŠLOSTI 

 Prema zapisima iz 1786.godine, autora činovnika Franca Štefana Engela, Nikinci imaju 80 ušorenih kuća od čatme i jednostavnu drvenu katoličku crkvu sa kapelom. Sa Hrtkovcima dele istu istoriju doseljavanja Klimenata, koji su 1738. godine stigli iz Albanije.

Literatura:

Franc Štefan Engel, Opis Kraljevine Slavonije i Vojvodstva Srema, Novi Sad, 2003.

PLATIČEVO U PROŠLOSTI 

  Prema zapisima iz 1786.godine, autora činovnika Franca Štefana Engela, Platičevo je ravničarsko naselje okruženo šumom, sa 137 kuća od čatme, trošnim oficirskim kvartirom, ilirskom crkvom i školom. Nova crkva od čvrste građe trenutno je u izgradnji.

Literatura:

Franc Štefan Engel, Opis Kraljevine Slavonije i Vojvodstva Srema, Novi Sad, 2003.

GRABOVCI U PROŠLOSTI 

  Prema zapisu iz 1702. Grabovci su bili pusto i kameralno selo, koje je ranije bilo naseljeno Rašanima. Poslednji turski vlasnik zemlje bio je Mustaj-beg iz Mitrovice, kome se plaćala svaka vrsta desetine, a sultanski porez bio je tri forinte po kući i uplaćivao se u Budim. Prema zapisima iz 1786.godine, autora činovnika Franca Štefana Engela, Grabovci broje 150 kuća od čatme, sa trošnim oficirskim kvartirom, drvenom ilirskom crkvom i školom, sve je građeno od istog materijala.

Literatura:

Marko Jačov, Srem na prelomu dva veka (XVII-XVIII), Beograd, 1990.

Franc Štefan Engel, Opis Kraljevine Slavonije i Vojvodstva Srema, Novi Sad, 2003.

VITOJEVCI U PROŠLOSTI 

  Prema zapisima iz 1786.godine, autora činovnika Franca Štefana Engela,  Vitojevci imaju 54 kuće, dobru ilirsku crkvu, staru kapelu van naselja i ilirsku školu od čatme. Okruženi su baruštinama.

Literatura:

Franc Štefan Engel, Opis Kraljevine Slavonije i Vojvodstva Srema, Novi Sad, 2003.

BUĐANOVCI U PROŠLOSTI

   Buđanovci se prvi put pominju 1477. godine. U selu je 1548.godine napisano poznato Jevanđelje. Kao naseljeni zabeleženi su 1702. i 1713. 1734. imali su 85 domova, 1766. – 93, 1774. – 165, 1791. – 170 domova sa 1672 duše, a 1810. – 185 domova i 1698 duša. Nazivi za potese su: Ledine, Potok, Grčki gaj, Pod Krivajom, Vaganac, Galova ča, Ive, Kamalj, Tekinovac.

Literatura:

Dušan J. Popović Srbi u Sremu do 1736/7, istorija naselja i stanovništva, Beograd, 1950.

DOBRINCI U PROŠLOSTI

  Dobrinci  se pominju 1308. godine, a pod Turcima 1634. Kao naseljeni zabeleženi su 1702. i 1713. 1734. imali su 50 domova, 1766. – 95, 1774. – 115, 1791. – 128 domova sa 948 duša, a 1810. – 160 domova i 1410 duša. Nazivi za potese su: Dolača, Krčevine, Svrzija, Bukina bara, Vagan, Sonok, Kamenske njive, Dužnice, Ševin breg, Zabrana, Drvarski put.

Literatura:

Dušan J. Popović Srbi u Sremu do 1736/7, istorija naselja i stanovništva, Beograd, 1950.

DONJI PETROVCI U PROŠLOSTI 

  Donji Petrovci  su 1520.godine bili u posedu despotice Jelene; pominju se i u Kruševskom pomeniku.  Godine 1713. zabeleženi kao naseljeni. 1734. imali su 27 domova, 1766. – 30, 1774. – 48, 1791. – 82 doma sa 669 duša, a 1810. – 103 doma i 893 duše. Nazivi za potese su: Grad, Crnjevci, Ševar, Jarčina, Lopar, Popov breg, Rogoznjača, Marinkov dol i dr.

Literatura:

Dušan J. Popović Srbi u Sremu do 1736/7, istorija naselja i stanovništva, Beograd, 1950.

ŽARKOVAC U PROŠLOSTI

KRALJEVCI U PROŠLOSTI

   Kraljevci se pominju 1339 godine, kao naseljeni zabeleženi su 1634, 1658, 1702. i 1713.  Godine 1734. imali su 25 domova, 1766. – 40, 1774. – 76, 1791. – 96 domova sa 718 duša, a 1810. – 123 doma i 912 duša. Nazivi za posete su: Rumsko polje, Cerje, Stepanovića bagrem, Dužnice, Baštaluk, Vrtljača, Zabran.

Literatura:

Dušan J. Popović Srbi u Sremu do 1736/7, istorija naselja i stanovništva, Beograd, 1950.

MALI RADINCI U PROŠLOSTI

Radinci se na kraju 17. veka smatraju selom sposobnim da da veliki prihod, a već 1702. godine u njemu se primećuje brz rast i doseljavanje Rašana, uglavnom iz Bačke. Imaju sopstvenu crkvu i više od trideset kuća, ali bez mlina ili ribnjaka. Pod Turcima nisu plaćali travarinu ni devetinu, ali jesu desetinu, novac, drva i seno svom spahiji. Mali (Donji) Radinci zabeleženi su kao naseljeni 1702. godine. Godine 1734. imali su 28 domova, 1766. – 43, 1774. – 53, 1791. – 55 domova sa 324 duše, a 1810. – 61 dom i 402 duše. Godine 1761. beleži se oko 600 stanovnika i čak dva hrama, a selo ima reputaciju utočišta raznih izbeglica i prestupnika koji su lako bežali u tursku Mitrovicu. Princ Livije Odeskalki u selu podiže kuću za krčmu i mesnicu. Nazivi za potese su: Brestovi, Suodol, Leštanje, Cerje, Mali i Veliki Crkvenac, Pregrevac, Nogavica, Gornji red.

Literatura:

Dušan J. Popović Srbi u Sremu do 1736/7, istorija naselja i stanovništva, Beograd, 1950.

Marko Jačov, Srem na prelomu dva veka (XVII-XVIII), Beograd, 1990.

PAVLOVCI U PROŠLOSTI 

  Pavlovci su zabeleženi 1315. godine (verovatno ovi u Sremu). Kao naseljeni spominju se 1702. 1734. imali su 23 doma, 1766. – 53, 1774. – 60, 1791. – 63 doma sa 264 duše, a 1810. – 82 doma i 459 duša.
Nazivi za potese su: Jovinac, Kaluđerice, Gornji do, Kurdin, Popova doljača, Selište, Krčevine, Za grobljem, Kratelj.

Literatura:

Dušan J. Popović Srbi u Sremu do 1736/7, istorija naselja i stanovništva, Beograd, 1950.

PUTINCI U PROŠLOSTI

 Putinci su prvi put zabeleženi 1416. godine. Kao naseljeni pominju se 1658.godine, 1702. i 1713. 1734. imali su 32 doma, 1766. – 61, 1774. – 56, 1791. – 72 doma sa 538 duša, a 1810. – 83 doma i 557 duša.
Nazivi za potese su: Vićine, Bikovo čelo, Vojkovci, Međe, Sešin, Solnok, Lukićev breg, Pejakove ledine, Vrtlog.

Literatura:

Dušan J. Popović Srbi u Sremu do 1736/7, istorija naselja i stanovništva, Beograd, 1950.

STEJANOVCI U PROŠLOSTI 

  Stejanovci se prvi put pominju 1391. godine, a kao srpsko naselje postoje već oko 1500. Na početku 18. veka Stejanovci se opisuju kao selo sa oko četrdeset kuća, smešteno u dolini bogatoj voćem i sa osam mlinova. Iz obližnje planine izvire zdrava voda koju su stanovnici koristili za lečenje. Mesto je bilo pogranično, bez crkve i javnih zgrada, ali sa temeljima starog kaštela na bregu. Turski vlasnik bio je Cucu-beg iz Mitrovice.  Godine 1710. svedoče kao „starina i domovina više od dvesta ljet“. Godine 1702. zabeleženi kao naseljeni, a 1734. imali su 40 domova, 1766. – 63, 1774. – 73, 1791. – 93 doma sa 595 duša, a 1810. – 100 domova i 583 duše. Nazivi za potese su: Gaj, Grad, Bajića polje, Brekica, Crkvina, Vodeno, Bare, Blizanci, Čovinac i dr.

Literatura:

Dušan J. Popović Srbi u Sremu do 1736/7, istorija naselja i stanovništva, Beograd, 1950.

Marko Jačov, Srem na prelomu dva veka (XVII-XVIII), Beograd, 1990.